Νέστωρ: ανακαλύπτοντας τα μυστήρια του σύμπαντος στο βυθό της θάλασσας

Πριν από 2.000 χρόνια, πριν υπάρξουν τα επιστημονικά μέσα που απέδειξαν την ύπαρξη των ατόμων, οι αρχαίοι Έλληνες είχαν ήδη διατυπώσει τη δική τους θεωρία. Οι απόγονοί τους συνεχίζουν να είναι στην πρώτη γραμμή της επιστημονικής έρευνας, όπως αποδεικνύεται από το πρόγραμμα "Nestor" στην Πύλο. Το έργο αυτό περιλαμβάνει ένα υποβρύχιο τηλεσκόπιο στο βυθό της Μεσογείου, που εντοπίζει τα νετρίνα, σε μία προσπάθεια να διαλευκάνει ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του σύμπαντος.


Ο Αμερικανός φυσικός Φρέντερικ Ρέινς, εξηγεί ότι τα νετρίνα είναι "η πιο μικρή ποσότητα ύλης που μπορεί να φανταστεί ποτέ ο άνθρωπος". Ταξιδεύοντας με την ταχύτητα του φωτός και μένοντας ανεπηρέαστα από τα μαγνητικά πεδία, τα νετρίνα διασχίζουν τη Γη μεταφέροντας πολύτιμες πληροφορίες από τα βάθη του σύμπαντος. Όσο περισσότερα γνωρίζουμε για αυτά, τόσο καλύτερα κατανοούμε πώς δημιουργήθηκε το σύμπαν αλλά και πώς λειτουργεί σήμερα.

Ωστόσο, η ακριβής παρατήρησή τους αποδεικνύεται δύσκολη. Η κοσμική ακτινοβολία που φτάνει στην επιφάνεια της Γης στρεβλώνει τις ενδείξεις. Αυτό βέβαια μπορεί να αντιμετωπισθεί με την εγκατάσταση τηλεσκόπιου στον βυθό της θάλασσας, καθώς το νερό λειτουργεί σα φίλτρο για την ακτινοβολία.

Ο Νέστωρ, το υποβρύχιο τηλεσκόπιο νετρονίων που μοιράζεται το όνομα  ομηρικό βασιλιά της Πύλου αναπτύχθηκε γι αυτόν ακριβώς το λόγο το λόγο. Όταν ολοκληρωθεί, θα εγκατασταθεί σε βάθος 5.200 μέτρων, σε απόσταση 30χλμ. από την ηπειρωτική χώρα της Πελοποννήσου.

Μέρος της χρηματοδότησής του ελπίζεται ότι θα προέλθει από το πρόγραμμα Horizon 2020, το πρωτοπόρο πρόγραμμα έρευνας και καινοτομία της ΕΕ, το οποίο από το 2014 μέχρι το 2020 θα δαπανήσει 80 εκατομμύρια για την έρευνα, την καινοτομία και την τεχνολογική ανάπτυξη στα κράτη μέλη.

Ο Δρ. Γιώργος Σταυρόπουλος , διακεκριμένος φυσικός στο Ινστιτούτο Πυρηνικής Φυσικής και Στοιχειωδών Σωματιδίων (INNP) που είναι υπεύθυνο για το πρόγραμμα, δήλωσε ότι
"η ΕΕ έχει σημαντικές τεχνολογικές δυνατότητες και μπορεί να προβάλλει το υψηλό επίπεδο των επιστημόνων της μέσα από αυτή την πρωτοβουλία".

Όπως συμβαίνει και με άλλα έργα υποδομής που συγχρηματοδοτούνται από τα Διαρθρωτικά Ταμεία της ΕΕ και το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Στρατηγικής για την έρευνα υποδομών, η ίδια η Πύλος απολαμβάνει τα οφέλη, καθώς γίνεται όλο και πιο ελκυστική στις επιχειρήσεις. Σε μία χώρα που παλεύει να ξεπεράσει την οικονομική κρίση, αυτό το πείραμα αποτελεί μία καλή ευκαιρία για οικονομική ανάπτυξη.
[europarl.europa.eu]
28/3/14

Περιβάλλον: Η φύση οχυρώνει τη Γη απέναντι στην κλιματική αλλαγή

Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία, τόσο τα φυτά του πλανήτη μας απελευθερώνουν αέρια, τα οποία βοηθούν στο να σχηματίζονται σύννεφα στον ουρανό. Με αυτόν τον τρόπο, συμβάλλουν στην αναχαίτιση της ηλιακής ακτινοβολίας και, τελικά, στη μείωση της θερμοκρασίας, σύμφωνα με μια νέα διεθνή επιστημονική έρευνα.
Η μελέτη ρίχνει φως σε έναν αφανή φυσικό μηχανισμό, που «φρενάρει» την κλιματική αλλαγή, καθώς οι υψηλότερες θερμοκρασίες ωθούν τα φυτά να εκλύουν στην ατμόσφαιρα αέρια που την ψυχραίνουν.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Πάουλι Παασόνεν του πανεπιστημίου του Ελσίνκι στη Φινλανδία, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών «Nature Geoscience», σύμφωνα με το «New Scientist», συνέλεξαν επί ένα έτος και μελέτησαν δεδομένα από 11 τοποθεσίες στη Γη.

Μέτρησαν τις συγκεντρώσεις των αιωρούμενων σωματιδίων στην ατμόσφαιρα, καθώς και των αερίων (των πτητικών οργανικών ουσιών) που εκλύουν τα φυτά, κάνοντας παράλληλα τη συσχέτιση με τις κατά τόπους θερμοκρασίες. Σε ένα χαμηλό στρώμα της ατμόσφαιρας (που ποικίλLει ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες) τα σωματίδια και τα αέρια αναμιγνύονται αποτελεσματικά και δρουν ως «ασπίδα» κατά της κλιματικής αλλαγής.

Οι επιστήμονες γνώριζαν ήδη ότι ορισμένα αερολύματα (τα σωματίδια στην ατμόσφαιρα που μεταφέρονται από τους ανέμους) ρίχνουν τη θερμοκρασία, καθώς αντανακλούν πίσω στο διάστημα ένα μέρος των ηλιακών ακτίνων, ενώ παράλληλα λειτουργούν ως πυρήνες για το σχηματισμό νεφών. Τα σωματίδια αυτά προέρχονται από διάφορες πηγές, μεταξύ των οποίων οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες.

Όμως, η νέα μελέτη αναδεικνύει ένα νέο παράγοντα, τα λεγόμενα βιογενή αερολύματα, δηλαδή τα αέρια και τα σωματίδια που εκλύονται από τα φυτά. Τα αέρια αυτά, μετά την οξείδωσή τους στην ατμόσφαιρα, τείνουν να προσκολλώνται και να δημιουργούν σωματίδια, που σταδιακά μεγαλώνουν σε μέγεθος, αποτελώντας τελικά τη βάση για το σχηματισμό των σταγονιδίων των σύννεφων.

«Όλοι γνωρίζουν τα αρώματα ενός δάσους. Αυτά τα αρώματα προέρχονται από αυτά τα αέρια (που εκλύουν τα φυτά)», δήλωσε ο ερευνητής Άρι Άσμι. Η νέα έρευνα επιβεβαίωσε ότι η άνοδος της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής κάνει τα φυτά να εντείνουν αυτόν το μηχανισμό, εκλύοντας όλο και περισσότερα αέρια, με συνέπεια να βοηθούν όλο και περισσότερο στη δημιουργία νέων νεφών.

Έως τώρα κανείς επιστήμονας δεν είχε καταφέρει να αποδείξει την ύπαρξη αυτού του μηχανισμού στη φύση. Η νέα μελέτη έδειξε ότι το εν λόγω φυσικό φαινόμενο υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο και δρα σε βάθος χρόνου, αν και η δράση αυτών των φυτικών αερίων πάνω στο κλίμα θεωρείται μικρό, αντισταθμίζοντας περίπου το 1% της κλιματικής αλλαγής. «Ασφαλώς δεν πρόκειται να μας σώσει από την άνοδο της θερμοκρασίας», όπως είπε, ο Πάουλι Παασόνεν.

Πάντως σε μερικές περιοχές, όπως δείχνουν τα στοιχεία, η επίπτωση του φαινομένου είναι πολύ μεγαλύτερη, πιθανώς αντισταθμίζοντας έως και το 30% της ανόδου της θερμοκρασίας λόγω της κλιματικής αλλαγής. Αυτό συμβαίνει κυρίως σε εκτάσεις με πυκνά δάση κοντά στο Βόρειο Πόλο, όπως στη Φινλανδία, τη Σιβηρία και τον Καναδά, όπου τα ανθρωπογενή αερολύματα είναι αναλογικά πολύ λιγότερα σε σύγκριση με τα βιογενή (φυτικά).

Υπό εξέταση θα τεθεί και η μελλοντική ελεγχόμενη απελευθέρωση οργανικών πτητικών ουσιών στην ατμόσφαιρα, ώστε τεχνητά να συγκρατηθεί η άνοδος της θερμοκρασίας μέσω του σχηματισμού περισσότερων νεφών.

 .agelioforos.gr

29/4/13

Γερμανία: Το πρώτο κτήριο που τροφοδοτείται από φύκια

Το πρώτο κτήριο με πρόσοψη από φύκια, τα οποία καλύπτουν τμήμα των ενεργειακών αναγκών των ενοίκων του, πρόκειται τις επόμενες ημέρες να τεθεί σε λειτουργία στο Αμβούργο, το πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Κατοικίας. Η «ζωντανή», πράσινη πρόσοψή του αντιδρά στις αλλαγές των περιβαλλοντικών συνθηκών λειτουργώντας ως πρωτότυπο για άλλα ενεργειακά αυτάρκη κτήρια του μέλλοντος.
Το BIQ (Bio Intelligence Quotient) House, το οποίο σχεδιάστηκε από την εταιρεία Arup σε συνεργασία με τη γερμανική SSC και τους αρχιτέκτονες της Splitterwerk με έδρα την Αυστρία, είναι καλυμμένο από δύο πλευρές με ένα σύστημα κινητών πάνελ συνολικής έκτασης 200 τετραγωνικών μέτρων. Καθένα από τα σχεδόν 130 πάνελ ύψους 2,5 μέτρων και πλάτους 60 εκατοστών σχηματίζει ένα περιβάλλον που λειτουργεί ως θερμοκήπιο για τα φύκια, στα οποία διοχετεύονται διαρκώς διοξείδιο του άνθρακα και θρεπτικά συστατικά σε υγρή μορφή.

Μόλις τα φύκια αναπτύσσονται, μεταφέρονται σε έναν ειδικό χώρο, όπου μετά από ζυμώσεις μετατρέπονται σε βιοαέριο, από το οποίο παράγεται ενέργεια. Εκτός από το να τροφοδοτούν το κτήριο με ενέργεια, τα μίνι θερμοκήπια του παρέχουν σκίαση.
Οι δημιουργοί του κτηρίου υποστηρίζουν ότι τα φύκια, που προέρχονται από έναν παραπόταμο του ποταμού Έλβα, παράγουν έως και πέντε φορές περισσότερη βιομάζα ανά 10 στρέμματα απ’ ό,τι τα χερσαία φυτά. «Ο λόγος που χρησιμοποιούμε μικροφύκη είναι γιατί είναι αποδοτικότερα σε σχέση με άλλες καλλιέργειες, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την παραγωγή ενέργειας», εξήγησε ο Στέφαν Χίντερζιν από την SSC.
Στόχος της Splitterwerk είναι το κτήριο να λειτουργεί εξ ολοκλήρου με ανανεώσιμη ενέργεια. Το βέβαιο είναι ότι, ως το πρώτο συγκρότημα κατοικιών του είδους του, θα αποτελέσει αντικείμενο εκτενών μελετών γύρω από το κατά πόσο τα φύκια θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή ενέργειας για παρόμοιες κατασκευές.
 .naftemporiki.gr
18/4/13
-
-
ΣΧΕΤΙΚΟ:

• Σπίτι τροφοδοτείται από πρόσοψη με μικροφύκη

 

 

«Επίθεση» στη Γή από τον Ηλιο

Η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα θεωρεί ότι το 2010 ξεκίνησε ο ενδεκαετής κύκλος ηλιακής δραστηριότητας. Δεδομένων των κλιματικών αλλαγών στη Γη, οι οποίες συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με τον Ήλιο, η τρέχουσα δεκαετία δεν αποκλείεται να προκαλέσει νέα προβλήματα στον πλανήτη.  
 
Εντατικοποιούν τις έρευνές τους για την επίδραση του Ηλίου στη Γη, καθώς και του κλίματος που επικρατεί στο διάστημα, οι δυο διαστημικές υπερδυνάμεις, Ρωσία και ΗΠΑ. Ειδικότερα, στη Ρωσία βαίνει προς την υλοποίησή του το πρόγραμμα Intergelio-Zond, το οποίο ανέπτυξαν οι επιστήμονες του Ινστιτούτου Διαστημικών Ερευνών (Institute Kosmicheskih Issledovanii – ΙΚΙ) της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών. Η συσκευή, η οποία σχεδιάζεται να εκτοξευτεί το 2018, θα επιτρέψει στους επιστήμονες για πρώτη φορά στα χρονικά να προσεγγίσουν τόσο πολύ τον Ήλιο.


«Η συσκευή –εξηγεί ο διευθυντής του ΙΚΙ, ακαδημαϊκός Λεβ Ζελιόνι- σχεδιάζεται να σταλεί σε πολύ κοντινή απόσταση από τον Ήλιο. Μέσω ελιγμών με την κατάλληλη χρήση της βαρύτητας κοντά στην Αφροδίτη, θα εισέλθει αρχικά σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο σε απόσταση 42 εκατ. χιλιομέτρων (περιήλιο), και στη συνέχεια, με νέους ελιγμούς, με τη χρήση της βαρύτητας η απόσταση από τον Ήλιο μπορεί να μειωθεί ως τα 21 εκατ. χλμ.. Ετσι, θα δοθεί η δυνατότητα να παρατηρήσουμε λεπτομέρειες στην επιφάνεια του ουράνιου σώματος για μεγάλο χρονικό διάστημα (περίπου επτά ημέρες). Είναι πιθανή και μια περαιτέρω κάθοδος, ενώ το χαμηλότερο δυνατό ύψος θα έχει ως μοναδικό περιορισμό να μην εξατμιστεί η προστατευτική μεμβράνη των οργάνων παρατήρησης της συσκευής υπό την επήρεια της ηλιακής ακτινοβολίας, γεγονός που θα ακύρωνε την ευκρίνεια των μετρήσεων».
Επίσης, το ΙΚΙ από κοινού με το Ινστιτούτο Μαγνητισμού της Γης, Ιονόσφαιρας και Διάδοσης Ραδιοκυμάτων, δημιουργούν ένα σύστημα παρατήρησης του ηλιακού ανέμου, που θα επιτρέψει να γίνονται προγνώσεις υψηλής αξιοπιστίας στη Γη για τις μαγνητικές θύελλες, μιάμιση με δυο ώρες πριν από το ξεκίνημά τους. Βασικό στοιχείο του συστήματος θα είναι οι μικροδορυφόροι Chibis («Σχοινοπούλι»), δήλωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου Μαγνητισμού, Βλαντίμιρ Κουζνετσόφ. Το πρώτο Chibis, μάζας 40 κιλών, τέθηκε σε κυκλική γήινη τροχιά από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, σε ύψος περίπου 480 χλμ, στις 25 του περασμένου Ιανουαρίου.

Αμερικανο-ρωσική «παντρειά»

Οι ρωσικές διαστημικές πρωτοβουλίες θα «παντρευτούν» με το αντίστοιχο αμερικανικό πρόγραμμα «Η Ζωή με το Αστέρι». Σκοπός αυτού του προγράμματος, στα πλαίσια του οποίου η NASA εκτόξευσε την πρώτη συσκευή στις 23 Αυγούστου 2012, είναι η λεπτομερής παρατήρηση των ζωνών ακτινοβολίας, δηλαδή των «δακτυλιδιών» από σωματίδια υψηλής ενέργειας που περιβάλλουν τη Γη.
Οι ζώνες ακτινοβολίας, οι οποίες αποτέλεσαν μια από τις πρώτες αμερικανικές ανακαλύψεις της διαστημικής εποχής, βρίσκονται υπό την επίδραση της ηλιακής δραστηριότητας και των διαστημικών καιρικών συνθηκών, που δημιουργούνται από τον Ήλιο. Οι αστροναύτες, κατά τη διάρκεια των πτήσεων εκτίθενται στην επίδραση επικίνδυνων δόσεων ακτινοβολίας τις περιόδους της έντονης θυελλώδους δραστηριότητας. Επίσης, οι ζώνες είναι ικανές να διαταράξουν τη λειτουργία των δορυφόρων και των συστημάτων επικοινωνίας.
Το επιστημονικό στέλεχος του προγράμματος της NASA, Λίκα Γκουχατακούρτα, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Έως τώρα δεν έχουμε κατανοήσει πως συμπεριφέρονται οι ζώνες, παρότι έχουν περάσει πάνω από 50 χρόνια από τότε που ανακαλύφθηκαν και περιγράφηκαν για πρώτη φορά. Επίσης, δεν έχουμε τη δυνατότητα να κάνουμε οποιεσδήποτε προγνώσεις, ενώ αυτές είναι πάρα πολύ σημαντικές».

Ευάλωτη η Αμερική

Από την εποχή που εμφανίστηκαν τα πρώτα όργανα μέτρησης, πριν από περίπου 440 χρόνια, έγινε σαφές ότι ο Ήλιος ασκεί ουσιαστική επίδραση σε όλα όσα συμβαίνουν στη Γη. Η ηλιακή δραστηριότητα, που εκφράζεται μέσα από κύματα ηλιακής ακτινοβολίας, μαγνητικές θύελλες και πύρινες λάμψεις, μπορεί να έχει σοβαρές διακυμάνσεις ως προς την έντασή της, και να είναι από ελάχιστα εμφανής, έως και να δημιουργεί ισχυρότατες «καταιγίδες». Σήμερα, η εξάρτηση της ανθρωπότητας από τα ραδιοηλεκτρονικά μέσα είναι τόσο μεγάλη, ώστε μια ηλιακή δραστηριότητα αυξημένης ισχύος μπορεί να αποδιοργανώσει τη λειτουργία συστημάτων ζωτικής σημασίας σε ολόκληρο τον κόσμο.
Η αμερικανική ήπειρος είναι η περισσότερο ευάλωτη σε περίπτωση ισχυρής ηλιακής «επίθεσης» λόγω της εγγύτητάς της στον βόρειο μαγνητικό πόλο της Γης. Σύμφωνα με έρευνες της κοινοπραξίας MetaTech, σε περίπτωση «χτυπήματος», ανάλογου με εκείνο του 1859 [1], σήμερα όλο το ηλεκτρικό σύστημα της Βορείου Αμερικής θα έβγαινε εκτός λειτουργίας, ενώ οι εργασίες για την αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης θα διαρκούσαν κάποιες εβδομάδες ή ακόμη και ένα μήνα.
Επιπλέον, οι κακές καιρικές συνθήκες στο διάστημα εμποδίζουν τη λειτουργία όλων των συστημάτων που βρίσκονται σε τροχιά. Σύμφωνα με τα στοιχεία της αμερικανικής διεύθυνσης προστασίας των συστημάτων αυτών, οι δαπάνες για την αποκατάσταση των πληγέντων από τον Ήλιο δορυφόρων, φτάνουν περίπου τα 100 εκατ. δολάρια ετησίως. Ενώ οι ασφαλιστικές εταιρίες των δορυφόρων πλήρωσαν από το 1996 ως το 2005, περίπου 2 δις δολ. για την κάλυψη των ζημιών και απωλειών διαστημικών συσκευών εξαιτίας της ηλιακής επίδρασης.
Μια ισχυρή ηλιακή θύελλα προκαλεί βλάβες στη λειτουργία των διαστημικών συστημάτων ναυτιλίας. Οι λανθασμένες μετρήσεις των συντεταγμένων μπορούν να φτάσουν σε μια απόκλιση 50 μέτρων ή και ακόμη μεγαλύτερη, γεγονός που καθιστά τον δορυφόρο άχρηστο. Σημαντική απώλεια της ακρίβειας του συστήματος GPS «Navstar» καταγράφηκε στη διάρκεια της ηλιακής θύελλας στις 23 Οκτωβρίου του 2003.

11 Απριλίου 2013 Αντρέι Κισλιακόφ

.rbth.gr 

-------------------------

 

[1] Μαγνητικές θύελλες

1.Η ισχυρότερη καταγεγραμμένη ηλιακή θύελλα συνέβη στις 28 Αυγούστου 1859. Οι ενδείξεις των επιστημονικών οργάνων ήταν πέρα από τις έως τότε καθορισμένες κλίμακες μετρήσεων. Τέθηκαν εκτός λειτουργίας τα τηλεγραφικά συστήματα, καθώς υπέστησαν μια ισχυρότατη απότομη άνοδο της τάσης.

Θύελλες τέτοιας ισχύος συμβαίνουν περίπου μια φορά στα 500 χρόνια. Ωστόσο, φαινόμενα με τη μισή ισχύ από αυτή, κάθε 50 χρόνια. Το τελευταίο συνέβη στις 13 Νοεμβρίου του 1960 και οδήγησε σε διαταραχή το γεωμαγνητικό πεδίο του πλανήτη μας, προσβάλλοντας την ομαλή λειτουργία των ραδιοφωνικών σταθμών. Μια λιγότερο ισχυρή μαγνητική θύελλα, το 1989, προκάλεσε βλάβη σε υδροηλεκτρικό σταθμό στο Κεμπέκ του Καναδά, με αποτέλεσμα να μείνουν χωρίς ηλεκτρικό περισσότεροι από 6 εκατ. άνθρωποι.

-----------------------------

[2] Φωτεινές κηλίδες

2.Τον Σεπτέμβριο του 2009, το αμερικανικό δορυφορικό μετεωρολογικό σύστημα, GOES, κατέγραψε υψηλή δραστηριότητα ακτινοβολίας και οι αστρονόμοι ανακάλυψαν στον Ήλιο δύο φωτεινές περιοχές. Οι κηλίδες εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα και αρκετά μακριά η μια από την άλλη, γεγονός που μαρτυρά τον χαρακτήρα που έχουν προσλάβει οι μεταβολές, οι οποίες συμβαίνουν στη δραστηριότητα του ουρανίου σώματος.
------------------------------------

[3] Η έντονη δραστηριότητα του ήλιου

3.Τη Γη περιβάλλουν δυο στρώματα ζωνών ακτινοβολίας. Η μια ξεκινά περίπου στα 1.600 χλμ από την επιφάνεια του πλανήτη και φτάνει σε ύψος σχεδόν 13.000 χλμ. Η άλλη ζώνη ξεκινά λίγο πιο πάνω από τα 15.000 χλμ και ανεβαίνει στο διάστημα έως το ύψος των 24.000 χλμ. Οι περίοδοι έντονης δραστηριότητας του Ήλιου προκαλούν τη διεύρυνσή τους, και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πλησιάζουν την επιφάνεια της Γης σε απόσταση μόλις 207 χλμ, κάτι που αποτελεί απειλή για τους Διεθνείς Διαστημικούς Σταθμούς και τους δορυφόρους.

 -----------
--

• Αγνωστο «δαχτυλίδι» ακτινοβολιας τύλιξε τη Γη

• Fuerte tormenta solar podría causar campo magnético en la Tierra....

La tormenta solar más fuerte de los últimos cinco años, producida este jueves (11/4/13) puede causar un campo magnético en la Tierra de una fuerza que no se observa desde noviembre del año pasado.

La erupción estuvo acompañada de la expulsión de material solar y el registro, hecho por los satélites, de un aumento del flujo de protones a un nivel peligroso para el equipo espacial. Los expertos han emitido una advertencia, dijo el director del Centro de Pronósticos del Clima Espacial del Instituto de Magnetismo Terrestre, Ionósfera y Propagación de Ondas de Radio (IZMIRAN), Sergúei Gaidash.

La erupción solar que produjo la tormenta, clasificada en el nivel X-5, es de lo más intenso que se ha visto en este ciclo solar, que comenzó en 2010 y terminará en 2020 y que tendrá su momento más álgido en mayo de 2013.

Una fulguración provoca tres oleadas de efectos, explica Valentín Martínez Pillet investigador del Instituto Astrofísico de Canarias (IAC); una primera que viaja a la velocidad de la luz (tarda siete minutos en llegar a la Tierra) y que ioniza la atmósfera y provoca problemas en las comunicaciones por radio.

Esto implica que la nube de partículas cargadas puede también afectar al funcionamiento de aparatos electrónicos y de navegación por satélite, sobre todo en el hemisferio norte. Por otro lado, se manifestará también en auroras polares. Para los seres humanos, el fenómeno no supone ningún peligro, según los científicos.
En el momento de entrar en la atmósfera terrestre, las partículas se movían a una velocidad de unos cuatro mil kilómetros por segundo.

Esas partículas son las que más afectan la vida en la tierra a nivel biológico. Si bien no hay mayores estudios, algunas investigaciones indican que la radiación solar puede aumentar las probabilidades de brotes psicóticos o la revelación de síntomas esquizofrénicos.

Por otro lado, la NASA había informado a finales del mes de enero que el observatorio solar estereo detectó una erupción que viajaba a 600 kilómetros por hora y que podía causar una tormenta magnética pudiendo alcanzar hasta tres días después a la Tierra , provocando la formación de grandes manchas solares, aumentando el riesgo de fuertes tormentas de Sol que amenacen la Tierra.

teleSUR - RT - EFE/ ov - GP

http://www.telesurtv.net/articulos/2013/04/11/fuerte-tormenta-solar-puede-causar-campo-magnetico-en-la-tierra-7044.html
11/4/13

Σχέδιο «Παγώστε ξανά την Αρκτική» !

Ειδικοί προτείνουν κλιματική παρέμβαση μέσω γεωμηχανικής.... 
 
Νέα Υόρκη 
Ομάδα ειδικών προτείνει τη χρήση γεωμηχανικής για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Υποστηρίζουν ότι «εμφυτεύοντας» σωματίδια αντανάκλασης στην ατμόσφαιρα το ηλιακό φως θα μπλοκάρεται μεταβάλλοντας έτσι τις κλιματικές συνθήκες στη Γη. Ενα από τα αποτελέσματα αυτής της επέμβασης θα είναι σύμφωνα με τους ερευνητές η επιστροφή των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική το συνεχές λιώσιμο των οποίων προκαλεί πολύ σοβαρές επιπτώσεις στο παγκόσμιο περιβάλλον.

Η πρόταση
Η ποσότητα των θαλάσσιων πάγων στην Αρκτική έφτασε σε ιστορικό χαμηλό τον περασμένο Σεπτέμβριο. Η έκταση που κάλυπταν οι πάγοι τον περασμένο Σεπτέμβριο ήταν η μισή από εκείνη που κάλυπταν τη δεκαετία του 1980.
Ερευνητές με επικεφαλής τον Ντέιβιντ Κιθ, καθηγητή εφαρμοσμένης Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ έκαναν δύο ξεχωριστές μελέτες στις οποίες χρησιμοποίησαν κλιματικά μοντέλα για να διαπιστώσουν αν θα ήταν εφικτή η αντιστροφή της κατάστασης αν διαχέαμε στην ατμόσφαιρα σωματίδια που αντανακλούν το ηλιακό φως.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι μειώνοντας μόλις κατά 0.5% τη διείσδυση του ηλιακού φωτός στη Γη οι θαλάσσιοι πάγοι στην Αρκτική θα επιστρέψουν στα επίπεδα που ήταν πριν τη βιομηχανική επανάσταση.
Αναφέρουν ότι χρειάζονται λίγοι «βομβαρδισμοί» σωματιδίων στην ατμόσφαιρα που θα πρέπει να γίνουν στο Ρεύμα του Κόλπου του Μεξικού, το ρεύμα ζεστού νερού που επηρεάζει τις κλιματικές συνθήκες στο Βόρειο Ημισφαίριο. Εκτιμούν μάλιστα ότι το κόστος για ένα τέτοιο εγχείρημα δεν είναι απαγορευτικό αφού υπολογίζουν ότι απαιτείται ένα ποσό γύρω στα 8 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι μελέτες δημοσιεύονται στην επιθεώρηση «Physical Review Letters».
Οι αντιρρήσεις
Ακόμη και αν θεωρητικά το σχέδιο αυτό είναι εφαρμόσιμο και αποτελεσματικό όσον αφορά την επίτευξη του στόχου της ανάκτησης των αρκτικών θαλάσσιων πάγων υπάρχει ο σταθερός αντίλογος που έχει αναπτυχθεί στην επιστημονική κοινότητα για τη γεωμηχανική.
Πολλοί επιστήμονες έχουν διατυπώσει την άποψη ότι πολλές ιδέες και σχέδια της γεωμηχανικής είναι εφαρμόσιμα μεν και θα μπορούσαν σε πρώτο επίπεδο να αποδώσουν περιορίζοντας ή και αντιστρέφοντας τις κλιματικές αλλαγές όμως κάθε μια εξ αυτών θα προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες.
Για παράδειγμα, τα τεχνητά νέφη θα μειώσουν μεν τη θερμοκρασία αλλά θα προκαλέσουν άλλες κλιματικές μεταβολές όπως τη διακοπή των βροχοπτώσεων και της εμφάνισης των μουσώνων η παρουσία των οποίων είναι απολύτως απαραίτητη για την επιβίωση δισεκατομμυρίων κατοίκων του πλανήτη. Η εφαρμογή άλλων ιδεών θα έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή τοπικών ή και ευρύτερων οικοσυστημάτων

Θοδωρής Λαΐνας

.tovima gr

12/12/12

--------

ΣΧΕΤΙΚΑ:

• Arctic ice melt hits new record

• Η μάχη για την Αρκτική ξεκίνησε/ The Battle for the Arctic 

• The Battle for the Arctic /Η αντιπαράθεση με το λιώσιμο των πάγων στην Αρκτικη

• Απόβαση στον Βόρειο Πόλο

• Βόρειος Πόλος χωρίς παγόβουνα;

Ανταρκτική: Θετική εξέλιξη για την τρύπα του όζοντος

Η μέση έκταση της τρύπας του όζοντος πάνω από την Ανταρκτική φέτος ήταν η δεύτερη μικρότερη κατά την τελευταία 20ετία, σύμφωνα με τα τελευταία δορυφορικά στοιχεία της NASA και της Εθνικής Υπηρεσίας Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ. Οι επιστήμονες αποδίδουν αυτήν τη θετική εξέλιξη στις υψηλότερες θερμοκρασίες που επικρατούν στο κατώτερο στρώμα της στρατόσφαιρας πάνω από την Ανταρκτική.

Η τρύπα του όζοντος έφθασε το 2012 στο μέγιστο μέγεθός της στις 22 Σεπτεμβρίου, όταν κάλυπτε μια έκταση 21,2 εκατ. τετραγωνικών χιλιομέτρων, δηλαδή όσο οι ΗΠΑ, το Μεξικό και ο Καναδάς μαζί. Το μέγεθός της αυξομειώνεται κάθε χρόνο και το μέσο μέγεθός της φέτος διαμορφώθηκε στα 17,9 εκατ. τετρ. χλμ.. Το ρεκόρ μεγέθους της τρύπας είχε καταγραφεί στις 6 Σεπτεμβρίου του 2000, όταν η έκτασή της είχε μετρηθεί στα 29,9 εκατ. τετρ. χιλιόμετρα.

Η τρύπα του όζοντος προκαλείται κυρίως από ενώσεις του χλωρίου που περιέχονται στις ανθρωπογενείς χημικές ουσίες (χλωροφθοράνθρακες), τα επίπεδα των οποίων παραμένουν ακόμα - 25 χρόνια μετά τον έλεγχό τους με το διεθνές Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ- σε σημαντικά επίπεδα στη στρατόσφαιρα της Ανταρκτικής, σύμφωνα με τον φυσικό της ατμόσφαιρας Πολ Νιούμαν του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard της NASA.

Το στρώμα του όζοντος λειτουργεί ως φυσική ασπίδα κατά της επικίνδυνης υπεριώδους ηλιακής ακτινοβολίας, η οποία μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του δέρματος. Η τρύπα ανακαλύφθηκε στο τέλος της δεκαετίας του ’70 κι άρχισε να γίνεται κάθε χρόνο αντιληπτή στη δεκαετία του ’80. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της NASA, το στρώμα του όζοντος, που φαίνεται να έπαψε να μειώνεται στις αρχές του 2000, αλλά έκτοτε εμφανίζει σημαντική μεταβλητότητα, δεν αναμένεται να επιστρέψει στα επίπεδα των αρχών του ΄80 πριν από το έτος 2065 περίπου.

Χάρη στη διεθνή συμφωνία του Μόντρεαλ που απαγόρευσε μια σειρά από χημικά που καταστρέφουν το όζον, η συνολική ποσότητα του ατμοσφαιρικού όζοντος δεν μειώνεται πια, καθώς οι «ένοχες» ουσίες έπαψαν να αυξάνονται στην ατμόσφαιρα.

Η αργή αποκατάσταση του προβλήματος, όμως, οφείλεται στο ότι οι χημικές ουσίες που καταστρέφουν το όζον παραμένουν επί δεκαετίες στην ατμόσφαιρα μετά την έκλυσή τους (η οποία άρχισε στις αρχές του 20ού αιώνα).

Οι κλιματικές συνθήκες γενικότερα και οι μεταβολές της θερμοκρασίας ειδικότερα επηρεάζουν σημαντικά το μέγεθος της τρύπας του όζοντος. Έτη με πολύ κρύους χειμώνες στην Ανταρκτική και ισχυρούς πολικούς ανέμους συνήθως ευνοούν τη μεγέθυνση της τρύπας, ενώ το αντίθετο συμβαίνει όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει, κάτι που παρατηρήθηκε και φέτος.
zougla gr: Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Σπίτι τροφοδοτείται από πρόσοψη με μικροφύκη

Ένα σπίτι με μηδενική κατανάλωση ενέργειας που κατασκευάζεται αυτό το διάστημα στο Αμβούργο θα περιλαμβάνει την πρώτη παγκοσμίως «βιο - προσαρμοστική πρόσοψη», όπως τη χαρακτηρίζουν οι εμπνευστές της. Πρόκειται για μια επιφάνεια σπαρμένη με ζωντανά μικροφύκη, τα οποία θα παρέχουν στο σπίτι σκιά, αλλά και ανανεώσιμη ενέργεια.
Τα μικροφύκη καλλιεργούνται μέσα σε βιοαντιδραστήρες που εξωτερικά μοιάζουν με καλαίσθητα πάνελ. Αναπτύσσονται ταχύτερα χάρη στην έκθεσή τους στο ηλιακό φως, με αποτέλεσμα να παρέχουν περισσότερη σκιά και δροσιά στο εσωτερικό του κτίσματος. Οι βιοαντιδραστήρες παράγουν επίσης βιομάζα, ενώ παράλληλα αιχμαλωτίζουν την ηλιοθερμική ενέργεια, παρέχοντας
έτσι δύο πηγές ενέργειας που μπορούν να τροφοδοτήσουν το σπίτι.
«Η χρήση βιοχημικών διεργασιών στην προσαρμοστική σκίαση αποτελεί μια καινοτόμο και βιώσιμη λύση και χαιρόμαστε πολύ που δοκιμάζεται σε ένα σενάριο πραγματικής ζωής», δήλωσε ο Γιαν Βουρμ των συμβούλων αρχιτεκτονικού σχεδιασμού Arup, οι οποίοι συμμετείχαν στο πρότζεκτ. «Εκτός του ότι παρέχει ανανεώσιμη ενέργεια και σκιά που θα δροσίζει το εσωτερικό του κτιρίου όταν κάνει ζέστη, δίνει μια οπτικά ενδιαφέρουσα εικόνα που θα αρέσει σε αρχιτέκτονες και σε ιδιοκτήτες κτιρίων».
Το BIQ, όπως ονομάζεται το κτίσμα, αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί έως το Μάρτιο του 2013. Παρότι, σύμφωνα με τους δημιουργούς του, είναι το πρώτο πραγματικά κατοικήσιμο σπίτι που ανεγείρεται με πρόσοψη από μικροφύκη, παρόμοια επιφάνεια τοποθετήθηκε πριν από λίγους μήνες σε ένα κυβερνητικό κτίριο, στο Λος Αντζελες.
Οι αρχές είχαν καλέσει ομάδες σχεδιαστών να βοηθήσουν στη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα του - ηλικίας 46 ετών - κτιρίου. Νικητές του διαγωνισμού αναδείχθηκαν οι σχεδιαστές και οι μηχανικοί της ομάδας HOK/Vanderweil, οι οποίοι ανέλαβαν να το μεταμορφώσουν σε μία «ζωντανή μηχανή» με μικροφύκη. 
naftemporiki gr
24/10/12 
----------

  

«Αραχνοΰφαντα», εύκαμπτα φωτοβολταϊκά από πυρίτιο

Επιστήμονες  αναπτύσσουν εξαιρετικά λεπτά και εύκαμπτα φωτοβολταϊκά κύτταρα εκμεταλλευόμενοι τις δυνατότητες της νανοτεχνολογίας. Απώτερος σκοπός τους είναι η διεύρυνση των εφαρμογών εκμετάλλευσης της ηλιακής ενέργειας.

Το Εθνικό Ίδρυμα Επιστημών των ΗΠΑ (National Science Foundation) αποφάσισε πρόσφατα να προσφέρει επιχορήγηση 390.000 δολαρίων στους ερευνητές Anton Malko (Άντον Μάλκο), Yuri Gartstein (Γιούρι Γκάρτσταϊν), του τμήματος Φυσικής, και Yves Chabal (Υβ Σαμπάλ) του τμήματος Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών του Πανεπιστημίου του Ντάλας στο Τέξας των ΗΠΑ, προκειμένου να συνεχίσουν περαιτέρω την έρευνά τους σχετικά με τη δυνατότητα παραγωγής «υπέρ λεπτών» φωτοβολταϊκών συστημάτων.

“Τα συμβατικά φωτοβολταϊκά στοιχεία πυριτίου που κυκλοφορούν στο εμπόριο κατασκευάζονται από πυρίτιο πάχους τουλάχιστον διακοσίων μικρομέτρων.” δήλωσε ο Malko. “Στόχος μας είναι η μείωση του πάχους 100 φορές, στο ένα περίπου μικρόν, με διατήρηση όμως της απόδοσης στα ίδια επίπεδα”.

Θυμίζουμε στο σημείο αυτό ότι το μικρόμετρο είναι μονάδα μήκους ίση με το εκατομμυριοστό του μέτρου. Λέγεται και μικρόν (micron). Διεθνή σύμβολά του είναι τα μm και μ. Για σύγκριση, η διάμετρος μιας ανθρώπινης τρίχας είναι περίπου 100 μικρόν.

Τα φωτοβολταϊκά κύτταρα πάχους ενός μικρομέτρου θα μεταμόρφωναν τις εφαρμογές χάρη στην ευκαμψία και το μικρό τους βάρος.

“Τα φωτοβολταϊκά στοιχεία πάχους 100 μικρομέτρων είναι άκαμπτα και εύθραυστα. Μειώνοντας δραστικά το πάχος, τα φωτοβολταϊκά στοιχεία δεν θα ήταν μόνο ελαφρύτερα αλλά και εύκαμπτα. Υπάρχει μια μεγάλη αγορά για ειδικές εφαρμογές με εύκαμπτα φωτοβολταϊκά, από είδη ρουχισμού και σακίδια έως περιστάσεις όπου απαιτούνται φορητές πηγές ενέργειας”, συνέχισε ο Malko.

Η προσέγγιση του πανεπιστημίου του Ντάλας περιλαμβάνει τη χρήση κρυσταλλικών νανοσωματιδίων (που ονομάζονται κβαντικές κουκκίδες) που απορροφούν καλύτερα την ηλιακή ενέργεια για την κατασκευή φωτοβολταϊκών στοιχείων. Η ενέργεια που απορροφάται στη συνέχεια μεταφέρεται στο πυρίτιο και μετατρέπεται σε ένα ηλεκτρικό σήμα.

Οι ερευνητές κατασκευάζουν το πειραματικά φωτοβολταϊκά τους συστήματα σε στρώσεις, ξεκινώντας από ένα υπερλεπτό στρώμα πυριτίου, μια νανομεμβράνη με πάχος περίπου ένα δέκατο του micron. Πάνω από αυτή τη νανομεμβάνη τοποθετούνται προστίθενται στρώματα με κβαντικές κουκκίδες σε ειδική διάταξη.

Πηγή: www.utdallas.edu

-------

• Νέα φωτοβολταϊκά αξιοποιούν και την υπέρυθρη ακτινοβολία

Σύννεφα αντανάκλασης για τη σωτηρία της Γης

Θοδωρής Λαΐνας

Νέα Υόρκη 

Τεχνητά δάση, καθρέφτες στο Διάστημα, διασπορά σιδήρου στη θάλασσα, τεχνητές εκρήξεις ηφαιστείων είναι ορισμένες από τις προτάσεις που έχει ρίξει στο τραπέζι ο τομέας της γεωμηχανικής για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών στη Γη. Αμερικανός επιστήμονας προσθέτει στη λίστα μια νέα ιδέα. Τη δημιουργία τεχνητών νεφών που θα αντανακλούν το ηλιακό φως και δεν θα του επιτρέπουν να διεισδύσει στην ατμόσφαιρα σε βαθμό τέτοιο που να συμβάλει στην περαιτέρω αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας.

Θαλάσσιοι ψεκασμοί
Ο Ρομπ Γουντ καθηγητής Ατμοσφαιρικής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον, πιστεύει ότι πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο της δημιουργίας τεχνητών νεφών που θα αντανακλούν το ηλιακό φως. Σύμφωνα με τον Γουντ η δημιουργία αυτών των τεχνητών νεφών θα γίνεται με αυτόνομα (μη επανδρωμένα) σκάφη που θα πλέουν στους ωκεανούς κινούμενα με αιολική ενέργεια.
Στα σκάφη αυτά θα είναι τοποθετημένοι μεγάλοι σωλήνες μέσα από τους οποίους θα εκτοξεύεται ψηλά στην ατμόσφαιρα θαλασσινό νερό. Σύμφωνα με τον επιστήμονα η σύσταση του θαλασσινού νερού και ειδικά το αλάτι θα προκαλεί τη δημιουργία νεφών αυξημένης λευκότητας τα οποία θα μπορούν να αντανακλούν το μεγαλύτερο μέρος του εισερχόμενου ηλιακού φωτός.
Αυτό όπως πιστεύει ο Γουντ θα έχει ευεργετικές συνέπειες όσον αφορά την αύξηση της παγκόσμιας θερμοκρασίας στη Γη. Οπως συμβαίνει και με τις υπόλοιπες επαναστατικές προτάσεις της γεωμηχανικής είναι βέβαιο ότι και σε αυτή την περίπτωση υπάρχουν πιθανότατα και κάποιες παρενέργειες από τη δημιουργία των τεχνητών νεφών.
Ο Γουντ δεν παραγνωρίζει ότι η ιδέα της δημιουργίας τεχνητών νεφών είναι πολύ «προωθημένη» αλλά τονίζει ότι αξίζει τον κόπο να την εξετάσουμε και προτείνει να γίνουν κάποια σχετικά πειράματα. Η μελέτη του δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Philosophical Transactions of the Royal Society».
tovima gr
21/8/12